delicious. » Makkie’s maandag

Makkie’s maandag

redactie — Mon, 23 Aug 2010 15:16:03 +0000

Zaterdagavond belandde ik in Friesland. In Woudsend om precies te zijn, waar onze boot ligt.
Te laat om nog boodschappen te doen, maar nog op tijd om uit eten te gaan. Met restaurantgids Lekker 2010 in de hand zochten we naar restaurants die niet verder dan een half uur rijden van Woudsend liggen en waar we nog nooit hadden gegeten. Het werd dus niet ’t Plein bij Reitse Sparringa (al eens heerlijk gegeten), niet De Vijf Sinnen in Weidum of De Herberg van Smallingerland in Rottevalle (allebei net te ver weg). Het werd de Jouster Toer in Joure. Met een mooie recensie in Lekker en in delicious. februari een stukje over het vernieuwde interieur een goed vooruitzicht.
Fijn dat er nog net een tafel voor ons was en om 9 uur schoven we aan. Lekkere stoelen, goed ook in verhouding met de tafels (waar man B. als eigenaar van een interieurwinkel altijd meteen naar kijkt) en een prettig interieur. Het werd het begin van een lekkere avond. Met een heerlijk verrassingsmenu, fijne wijn en vooral verrukkelijke dessertwijnen, en prettige bediening. Er was maar heel even twijfel, en wel meteen aan het begin toen ons werd gevraagd of we bruisend of plat water wilden. Ik dacht hé, nu even opletten, even diep adem halen en zeggen dat je graag kraanwater wilt (net uitvoerig de kraanwaterdiscussie op Misset Horeca gevolgd).
Heel even, maar dan ook heel even zag ik het gezicht van de ober verstrakken. Hij zei niets, maar lichaamstaal spreekt boekdelen. Het was net iets te lang stil voordat hij zei dat het ook kon.
Maar ik voelde mij er toch onbehaaglijk onder. En dat voelt gewoon niet goed. En het bestellen moest nog beginnen. Ik kreeg de fles met kraanwater en het kwam goed want de rest was perfect.
Wat is er toch aan de hand in horecaland en waarom niet gewoon aangeven dat je kunt kiezen uit kraan- en bronwater? Ik wil niet meteen een fles bronwater in mijn maag gesplitst krijgen en al helemaal niet als kleuter worden behandeld. Ik mag mijn lezers niet onderschatten, restaurateurs hun gasten niet.

Makkie’s maandag

Makkie — Tue, 17 Aug 2010 08:05:46 +0000

Deze maandag is alweer bijna voorbij. Qua werken dan. Buiten niet te warm, af en toe een regenbui. Een prima werkdag.
Langzamerhand komt iedereen weer terug van vakantie. Nog vol verhalen (waarin eten een belangrijke rol speelt) en uitgerust. Dat komt goed uit want er staan drukke maanden voor de deur. Ik ben laat met deze column maar de dag vulde zich met afspraken. Opzetten maken voor de kerstnummers, tijdens de lunch overleggen of we mee gaan doen aan een tv-programma, praten met een collega hoofdredacteur van een ander blad over een culiniare samenwerking, de cover maken voor het oktobernummer, teksten lezen, lay-outs doornemen enz.enz.
delicious. september ligt te glanzen in de winkel en waarschijnlijk al in heel wat keukens en op eettafels in Nederland en België.
Bij mij ligt het nummer nu op mijn bureau naast mijn computer terwijl ik deze column tik. Op een heel verkeerd moment, om 18.48 uur namelijk.
Het water loopt me in de mond als ik naar de foto’s kijk en mijn maag begint te knorren. Wat zal ik koken vanavond? Ik laat mij leiden door de foto’s waar ik meteen trek van krijg. Dat kan vandaag van hele andere recepten zijn dan morgen. Nu in ieder geval van de warme salade van gebakken aardappelen op blz. 46 en de dubbbelgebakken zalmsoufflé van 36 en ook het lamsvlees in ketjapsaus van 71 met de gemengde salade met kokosdressing op blz. 72.
Naar de chocolademoussetaart van Bill Granger op blz. 113 kan ik helemaal niet meer rustig kijken. Het is nu 19.08 uur. Het wordt tijd om naar huis te gaan! Snel boodschappen doen en KOKEN!!
Wat kan jij niet weerstaan en heb je al gekookt uit deze delicious.?

Makkie’s maandag

redactie — Mon, 09 Aug 2010 15:20:43 +0000

Al heel wat tijd in mijn leven heb ik besteed aan lekker eten, zowel thuis als uit. En ik moet zeggen dat is tijd (en geld) waar ik bijna nooit spijt van heb. Integendeel. Zoals afgelopen weekend. Dat er als volgt uit zag. Zaterdag 12.00 uur aanwezig zijn in Antwerpen op de delicious. stand tijdens Antwerpen Proeft. Het grootste culinaire festival van België op de Vlaamse Kaai en Waalse Kaai, waar restaurants en cateraars hun specialiteiten aanbieden in een weids tentendorp. Vier dagen lang genieten van eten en drinken op een prachtige locatie in een bruisende stad. Van 12 tot 12 uur praten met enthousiaste delicious. lezers uit België en Nederland, bezoekers kennis laten maken met delicious. (en dat doe ik natuurlijk van harte) en natuurlijk ook zelf proeven van prachtig eten en mooie wijn. Het weer zat niet helemaal mee, maar tijdens twee grote hoosbuizen was het goed toeven in onze tent waar iedereen aanschoof aan de lange tafels. Om half een ’s nachts lopend terug naar het hotel aan de Groenplaats langs de volle terrassen van restaurants en cafés in de buurt. Wat een leuke sfeer en wat een gezelligheid. Het wordt hoog tijd voor een update Antwerpen in delicious. Zondag 12.30 aanwezig zijn bij restaurant Kint & Co in Paal in Zeeland voor een delicious. lunch. Op 30 minuten van Antwerpen. Nu met zon dwars door het mooie landschap van Zeeuws Vlaanderen naar een prachtig stuk Nederland waar ik anders nooit gekomen zou zijn. De lunch was geweldig, de delicious.lezers enthousisast (ook onder de indruk van de plek en omgeving). Twee lezers vierden hun 40-jarige trouwdag en gingen door naar Antwerpen. Twee jonge lezers waren net verhuisd naar Zeeland en wilden deze kennismaking met Zeeland niet missen. Andere lezers woonden in de buurt, kenden het restaurant niet, en waren blij dat wij in de buurt waren.
Boerin Marian Verbruggen was er, van boerderij Klein Hoefken die de biologische groenten verbouwt waar Riet Kint prachtige gerechten mee kookt. De courgettebloemen voor het voorgerecht (tartaartje van zeeduivel, olijfjes uit Ligurië en gezouten citroen, gefrituurde courgettebloem en courgetteolie) had zij dezelfde ochtend nog geplukt. Applaus voor deze vrouwen.
Via twitter kreeg ik de tip om na afloop nog even over de dijk en langs de haven te lopen als het weer mee zat. Nou dat zat mee. Voor mij ontvouwde zich een prachtig getijdengebied onder indrukwekkende wolken met in de verte rode en blauwe containerschepen. Precies daar waar ik 3 weken geleden zelf heb ik gevaren met onze boot onderweg naar Antwerpen. Een fijn weekend, waar ik geen spijt van heb en ook niet krijg.

La dolce vita is dichtbij

redactie — Mon, 31 May 2010 14:11:32 +0000

Voor de derde keer ligt er een delicious. Italië in de winkel. Watertandend heb ik alle producties gelezen. Italië blijft een onuitputtelijke bron van inspiratie. En dat vinden velen met mij, want de Italiaanse keuken blijft de meest gewaardeerde buitenlandse keuken in Nederland. Elke keer ben ik onder de indruk van de veelzijdigheid, de passie en de verhalen. En keer op keer weer verliefd! En als je er eenmaal aan begint, wil je er steeds meer van weten. Hoe meer je weet, maakt dat boodschappen doen leuker wordt, koken je nog meer plezier oplevert en als je eenmaal aan tafel zit het nog lekkerder smaakt. Duik maar eens (zoals Merijn Tol voor deze delicious. deed) in de wereld van dé Italiaanse tomaat, dé perfecte pasta, dé fijnste olijfolie, dé beste kaas en worst. Je gaat met andere ogen de Italiaanse delicatessenwinkel in. En dan heb ik het nog niet over balsamico-azijn, prosciutto, confitures, gelei en ingemaakt fruit of de verrukkelijk, beeldschone koekjes en paradijselijke desserts. En wat is er fijner dan met je handen pastadeeg te kneden om er vervolgens de mooiste vormen van te vouwen en te draaien. Doe de pastales, dat is pas qualitytime!
Deze delicious. barst van Italië. En Italië en eten blijft een feestje. Beleef la dolce vita thuis, start met deze delicious, ga lekker aan de slag en prikkel al je zintuigen.
Met recht een collectors item. Heb nog geen vakantie geboekt, misschien toch maar weer eens naar Italië…

Culinair winkelen met delicious.

Makkie — Mon, 03 May 2010 13:03:01 +0000

Een paar keer per jaar hebben we een brainstorm met de redactie en marketingafdeling. Om met elkaar, buiten Hoofddorp, te praten over onze koers, onze uitgangspunten, de trends, over wat moet blijven en wat moet veranderen. Dit jaar gaan we slierten door Amsterdam (het is nog geheim waar naar toe) op zoek naar het DNA van delicious. en wat daar wel en niet bij past.

Eén rubriek staat nu al boven de discussie, omdat die voor mij bij de backbone van delicious. hoort en dat is De Gids. De rubriek waarvoor culinair redacteur Merijn Tol en fotograaf Ernie Enkelaar elke maand op pad gaan. Merijn heeft voelsprieten voor de leukste plekken en kan daar heel inspirerend over schrijven. Ernie heeft een eigen, inspirerende stijl van fotograferen, zowel van mensen als producten. Samen maken zij elke maand een productie die zo eigen, zo delicious. is, die houd ik erin! Elke maand verheug ik mij op de nieuwe productie. Bij elkaar opgeteld hebben we al een fijn beeld gebracht van al het moois dat er op culinair gebied in Nederland gebeurt. Merijn en Ernie kan je blind achterna. Dat weet ik uit ervaring. Met de hele redactie naar Brussel in het voetspoor van die twee, leverde twee geweldige dagen op.
Met artdirector Janine door Parijs met de delicious.gids in de hand bezorgde ons mooie momenten. Onder andere een diner bij LeChateaubriand, waarvan net bekend is geworden dat het een plek heeft in de Top 50 van de beste restaurants van de wereld heeft verworven. Net als De Librije en Oud Sluis trouwens.

En deze maand is Leiden aan de beurt in delicious.
Dat dát gewaardeerd wordt, blijkt uit de volgende reactie van Slagerij van der Zon aan Merijn. Rian van der Zon:’Wat een mooie reportage over Leiden is het geworden, en ook het stukje over onze slagerij was heel leuk en goed, veel nieuwe aanloop al in de winkel gehad! De eerste paar dagen al veel reacties, maar de afgelopen week nog veel meer! Jullie blad wordt echt druk gelezen! Ook veel reacties op de foto’s gekregen. Ik stond er mooi op en zag er op de foto een stuk jonger uit, en veel vaste klanten, de jongeren dan, die vonden het wel nodig om even aan Photoshop te refereren, wel lachen. En ik maar volhouden dat de vlekken op mijn witte jas het enige was dat was gephotoshopt. Als je weer een keer in Leiden bent, kom dan nog even onze achterham proeven…’

Ik zou zeggen, het is meivakantie: op naar Leiden, met de laatste delicious. onder je arm. Of naar Brussel, of Parijs. Culinair genieten door de ogen van Merijn en Ernie!

In balans

Makkie — Mon, 26 Apr 2010 14:03:30 +0000

Oké, ik zal het maar bekennen. Ik heb even een relatie met dr. Frank. Dagen heeft hij naast mijn bed naar mij liggen glimlachen. Naast mijn mooie glanzende delicious. Vervolgens ben ik gaan lezen en uiteindelijk ben ik eraan begonnen. Aan zijn koolhydraatvrije menu. Ik wilde zo graag zo’n 4 kilo eraf. Omdat mijn lievelingsspijkerbroek nét niet meer lekker zat, en ik mijn lievelingsring niet meer zo makkelijk om mijn middelvinger kreeg. Een maatje meer van alles is natuurlijk een optie, maar ik wil het niet, ik wil het niet, ik wil het niet! Die broek is helemaal fijn en die ring helemaal mooi. Liever 4 kilo nu dan later 8 of 10. En met mijn baan, waar soms tijdens een lunch 6 taarten worden getest, is het toch belangrijk de boel een beetje in balans te houden.
En het is gelukt! Na 3 weken stap ik weer zo in die broek en past mijn ring beter dan ooit. Let op: ik wil hier geen pleidooi houden voor dr. Frank, dit is even mijn persoonlijke beleving. En delicious. mei ligt weer open en bloot in de keuken. Waar ik met begeerte kijk naar de knapperig gebakken zalm met lentegroenten, de salade met avocado, pancetta en pijnboompitten van Jamie, het Chinese varkensvlees met boksoi, de Griekse kipschotel, de salade met spinazie, rivierkreeft en selderijdressing van Gartine, en de spinaziefrittata van Bill. Het lijkt dr. Frank wel, maar dan op z’n delicious.! Als ik het zo zie, heb ik dr. Frank niet meer nodig. Nog een voordeel van even streng zijn is dat ik allerlei lekkere smaken weer ongelooflijk waardeer. Zoals die van de cranberry hangop met grapefruitcompote. Leve delicious.!

Holland is hot!

Makkie — Mon, 19 Apr 2010 15:06:40 +0000

Er is zelfs een heuse I love Holland aan de gang. Met Linda de Mol op tv (met meer dan 2 miljoen kijkers), in de bladen en zelfs in de mode. Het rood-wit- en -Delfts blauw lacht je van alle kanten tegemoet. En natuurlijk het niet-aan-te-ontkomen oranje (weliswaar n.a.v. een mondiale activiteit, het WK voetbal in Zuid-Afrika).

Via internet, youtube, facebook en twitter laten we de hele wereld bij ons binnenkomen. Maar wat je van ver haalt, is niet meer vanzelfsprekend lekkerder of beter. Is het de crisis? Het milieu? Het klimaat? Bezinning? Het opnieuw ontdekken? De zoektocht naar eenvoud? Naar minder, maar beter en bewuster communiceren?

Natuurlijk willen we werelds denken en geïnformeerd zijn. Maar we willen ook overzicht. Misschien is juist daarom de hang naar het lokale, dicht in de buurt, van eigen grond, uit eigen tuin of vensterbank, terug naar de basis, zo groot. Worden onze ogen, in alle opzichten, opnieuw geopend voor al het moois dat Nederland te bieden heeft.

Daarom ligt vanaf donderdag 22 april een nieuwe delicious. in de winkel die daarvan barst. Zoals een goede gehaktbal en het ultieme karbonaadje van Eke Mariën, een prachtige wijn uit het Gelderse Groesbeek. Vijf visies van mensen die het beste willen voor de toekomst van Nederland. Watertandende gerechten uit de keuken en moestuin van restaurant Gartine. Alles wat je nodig hebt om je eigen mini-moestuin te beginnen, een culinaire route door Leiden en een blik in de NL keuken volgens trendwatcher Marjan Ippel. Mis ‘m niet, deze Hollandse delicious.!

Rabarbertekort

Makkie — Mon, 12 Apr 2010 15:34:09 +0000

Dit bericht op www.zestz.nl trok mijn aandacht; Britse tv-kok veroorzaakt rabarbertekort.
De Britse supermarkt keten Waitrose plaatste een advertentie met een rabarberrecept van Delia Smith. Om aan de grote vraag te kunnen voldoen, moest de keten rabarber uit Duitsland importeren. In vier dagen tijd gingen er bij de filialen van Waitrose kilo’s rabarber over de toonbank, goed voor 61.000 nagerechten, schrijft de Engelse krant The Telegraph. Het doet me denken aan de tijd dat ik voor Libelle truien ontwierp. Begin jaren ’80 was er een brei-hausse die zijn weerga niet kende en nooit meer is teruggekomen! Honderden ontwerpen heb ik gemaakt. Als op de cover stond ‘T-lijn trui in één avond’, verkocht Libelle extreem goed. Gebreid van rood-wit-blauwe katoen van Pinquin of Scheepjeswol was het garen in no-time uitverkocht. Net zoals Libelle ooit het brooddieet introduceerde en de bakkers niet wisten hoe ze ’t hadden. Zoals de eierkoeken, aanbevolen door Sonja Bakker en nu het sojameel uit het dieet van Dr. Frank. Het lijkt mij zo geweldig als delicious. het voor elkaar krijgt wat Delia lukt in Engeland. Dat door het recept van de geweldige plaatcake (op pagina 76 uit de productie van Janneke Philippi uit ons aprilnummer dat nu in de winkel ligt) de rabarber én karnemelk de winkel uit vliegen. Wat zouden veel mensen gelukkig worden van dit geweldige recept!

Workshop worst maken

Makkie — Mon, 29 Mar 2010 13:02:02 +0000

Zaterdagmiddag. 2 uur. Westergasterrein in Amsterdam bij Mr. Kitchen. Binnen staan delicious.lezers samen met Maarten, Igor, Daan en worstenexpert Erik Waagmeester van slagerij de Wit uit Amsterdam om aan de slag te gaan. Buiten draait Frederik Molenschot zijn zelfontworpen wondermooie, super kruiwagenbarbecue annex rookoven warm voor de worsten die wij gaan maken.
Tientallen bakjes staan klaar met vlees en kruiden. De gehaktmolens staan op scherp, worststoppers glanzen, de darmen van Van Hessen (een van de grootste verwerkers en leveranciers van darmen in de wereld) zijn gezouten. De prosecco bruist en we willen aan de slag. Er zijn lezers uit o.a. Middelburg, Amsterdam, Maastricht en Bloemendaal. We zijn zelfs in het goede gezelschap van 5 leden van de Nederlandse Barbecue Stichting die binnenkort gaan deelnemen aan het Nederlands Kampioenschap Barbecue 2010!
Het is duidelijk; dit zijn doeners. Niet alleen genieten van lekker eten maar eerst met je handen in het vlees, dat onder het oog van de meester slager Herman de Wit gekneed moet worden alsof je deeg kneedt. Resoluut en met liefde. We koken voor elkaar, dus niet ieder zijn eigen bordje, en iedereen loopt alle onderdelen langs. Zelfs ik, die als het echt niet meer anders kan mes en vork laat liggen om een kippenpootje af te kluiven. Maar als ik daar door heen ben, gaat het los. Dus langs de gehaktmolens, het testen van de darmen op lekjes, de worststopper, het draaien en afbinden, maar ook het fijnsnijden van de verse kruiden, de garnalen, de pompoenen en de pastinaken.
En na 3 uur kunnen we gaan proeven van de gerookte worsten (je wilt nooit meer iets anders), de visworstjes en de boudin blanc met de geroosterde groenten. Met de door Igor zelfgemaakte frites. Wat een leuke middag. Om half 7 gaan artdirector Janine en ik naar huis. Met 2 bakken zelfgemaakte worst onder de arm voor thuis. Janine met een afspraak op zak om een AGA cooker uit te proberen bij lezers in de buurt en ik met een aantal nieuwe eetadressen in Zeeland van de familie uit Middelburg.

Een nieuwe keuken

redactie — Mon, 22 Mar 2010 14:58:27 +0000

Of het nu komt omdat het lente is, ik anders ben gaan koken sinds ik bij delicious. werk, of gewoon omdat onze keuken 20 jaar oud is, opeens wil ik een nieuwe.
Ik was eigenlijk wel tevreden. Qua afmeting, zo’n typische 2 x 3 meter, 30-jaren keuken met nog de originele granietvloer. Met van de deur-naar-de-gang een muur gemaakt omdat de keuken dan fijn in een L de hoek om kon gaan. En in die hoek een ultraplatte, extra grote roestvrijstalen gaskookplaat waar grote pannen op kunnen.
Destijds wilde ik absoluut GEEN bovenkastjes, het moest wit en alles onder een mooi strak dik houten, op maat gemaakt aanrecht. De koelkast, de afwasmachine, de spullen. Op pakhoogte een lange, extra dikke houten plank met daarop alles wat ik vaak gebruik (en dus vaak afwas). In de nis, waar vroeger ongetwijfeld zo’n mooie keukenkast heeft gezeten, maar gesloopt door de vorige bewoners, paste precies de combi-oven-magnetron met nog een grote la eronder en ernaast de afvalbak. Erboven twee extra dikke houten planken met glaswerk etc.
Heb toen voor een keuken gekozen voor lange mensen. Extra hoog met een dunne plint van 5 cm. waardoor ik wel veel kastruimte heb onder dat dikke aanrecht. Best een fijne keuken, goed genoeg om een keer in vtwonen te staan, en de plek van waaruit al heel wat ontbijtjes, lunches, doordeweekse maaltijden, kerstdiners, borrels, kinderpartijtjes, tienerfeestjes, tuinmaaltijden en andere feestelijke momenten gecaterd zijn. En nu is het opeens over…
Ooit droomde ik van een woonkeuken, maar eigenlijk vind ik het wel lekker dat alles zo dicht bij elkaar zit. Er is zeg maar een goede workflow in onze keuken. En een uitbouw-verbouwing hoeft voor ons niet meer in dit huis. Wel verlang ik naar een grote anno 2010 koelkast, een dubbele oven op ooghoogte, een kruidenkast die zoals de kasten in de apotheek soepeltjes naar buiten rolt en waar je in één oogopslag moeiteloos de kardemonpitten, het rozenwater of de tonkabonen vindt. En je niet diep gehurkt eerst van alles uit het kastje hoeft te halen om tot de ontdekking te komen dat de vanillestokjes die nog achterin lagen over datum zijn. Nou ja, van dat soort dingen! Is dat nu lente? delicious? De leeftijd? Of gewoon zin in wat anders? In ieder geval zin in perfectie voor nog meer plezier in de keuken.