Makkie's Maandag

Met 18 familieleden heb ik afgelopen weekend Sinterklaas gevierd. De jongste 14, de oudste 62. Een ‘volwassen’ Sinterklaas-gezelschap dus. Met de ervaring van een te lange avond met teveel cadeautjes, waarbij de laatste niet altijd de aandacht kregen die zij verdienden, hebben we dit jaar gekozen voor een ‘sobere’ variant. Lootjes trekken, 1 cadeau en 1 gedicht. Dat gedicht moest wel minstens 2 A4-tjes zijn en het cadeau met zeer veel zorg uitgezocht en verpakt. En ik moet zeggen, het is bijzonder goed bevallen. Minder inkoopstress en lekker overzichtelijk. Meer dan ooit kwam naar voren dat er meesterdichters in mijn familie zitten. Tot tranen toe bewogen, van het lachen én het huilen (jongste dochter n.a.v. uitgaan, aangaan, uitgaan met de jongen van haar dromen, die nu gelukkig weer naast haar zat). Daarnaast hadden we veel tijd voor het eten. De gastfamilie maakte erwtensoep met flinterdunne roggebroodsandwiches met spek. En de bezoekende families zorgden voor marsepein, speculaas, fondant en mini-chocoladeletters, warme chocolademelk met slagroom. Samen met mijn schoonzus heb ik me uitgeleefd op 70-jaren hapjes. Toastjes met leverpastei en een toefje ketchup, in folie gewikkelde halve kolen met hartige en zoete prikkers, augurk en asperges gewikkeld in cervelaat, roggebrood met haringsalade. Gezelligheid kent geen tijd. Er was één maar bij de familie. Nu er maar 1 cadeau gegeven en ontvangen werd, maakten zij zich ernstig zorgen hoe het nu zou gaan met de kerst delicious. die Sint altijd zo leuk verpakt in een van de overvolle jute zakken propte. Menig gedicht werd er al via email aan gewijd, voordat de pret was begonnen. Nou, ik ben (soms) de principieelste niet. Aan het eind kreeg elk ‘stel’ de zo verlangde delicious. Heb wel meteen bedongen dat iedereen bij het familiekerstdiner alleen maar uit delicious. mag koken. Benieuwd of ze dat net zo goed doen als die gedichten.

Makkie Mulder,
hoofdredacteur delicious.